Oktay Akbal’ın Ardından Cumhuriyet’e Dair Anılar…

Oktay Akbal’ın Ardından Cumhuriyet’e Dair Anılar…

Oktay Akbal, 92 yaşında hayata veda etmiş…

Bakırköy Ortaokulu’ndayım, okul gazetesini çıkarıyoruz. Gazete için röportajlar yapacaktık. Başka kimleri düşündük, yaptık yapmadık hatırlamıyorum ama iki gazete benim listemdeydi; Cumhuriyet ve Hürriyet. Cumhuriyet’den İlhan Selçuk ile, Hürriyet’ten Karikatürist Semih Balcıoğlu ile röportaj planladık…

14 yaş civarıyım, telefon numaralarını buldum, gazetelerin santrallerine ve gerekli kişilere ulaştım. İlhan Selçuk’un Ankara’da yaşadığını bilmiyordum, maalesef onu röportaj listemizden çıkarmak zorunda kaldık ama Cumhuriyet’te okuduğum bir başka yazardan Oktay Akbal‘dan randevu aldık… Sınıf arkadaşlarım Nursel Çakman​ ve Hakan Başak​ ile birlikte gittik, annem de bize eşlik ediyordu.

Önce Hürriyet‘e gittik, Cağaloğlu’ndaki eski binaya, büyük bir yapıydı, binanın girişinde, lobide Hürriyet gazetesi satılıyordu. Semih Balcıoğlu‘nun binanın üst katlarındaki odasına çıktık. Semih Bey bizi sıcak karşıladı, konuştuk, görüştük, fotoğraflar çektik ve bana o gün çizdiği karikatürün orjinalini de hediye etti. Hala duruyordur bir yerlerde.

Ordan çıktık Cumhuriyet Gazetesi’ne geçtik. Gazetenin lobisinde haftalık gazeteler ortadaki büyükçe yeşil, ağır ahşap masanın üzerinde herkesin okuması için duruyordu. O yaş için bana ilginç gelmişti; Cumhuriyet gazeteyi kendi binasında bedava okuturken, Hürriyet kendi binasında bile para ile satıyor demiştim.

Hemen ikinci kattı sanıyorum çıktık, Oktay Akbal da bizi güler yüzle, sıcak karşıladı, biraz odasında sohbet ettikten sonra aldığı gibi Nadir Nadi‘nin odasına götürdü. Daha geniş güzel eski stil dekore edilmiş bir odaydı. Gazetenin sahibi Nadir Nadi biraz ciddi, sert gibi duran, etkileyici biriydi ve çok yakından ilgilendi, sorular sordu bize… Orda da çokça fotoğraflar çektik ve röportajımızı yaptık. Hatta en son kiminle geldiğimizi de sorup, lobide bizi bekleyen annemi de yukarı davet edip onunla da tanıştılar…

OKU:  Gönüllü Asimilasyon İyidir, Uyumlu Olun!

Gitmeden Oktay Akbal’ın bir kaç kitabını da okumuştum. ‘ÖNCE EKMEKLER BOZULDU’ bunlardan biriydi. Aklımda kalan diğer kitapları, Garipler Sokağı, İnsan Bir Ormandır, Karşı Kıyılar, Suçumuz İnsan Olmak. Sonraki yıllarda Oktay Bey’in Ataköy’de komşumuz olduğunu da farkedecektim…

Oktay Akbal haklıydı, önce ekmekler bozulmuştu, sonra da herşey…

Not: Fırsat bulur eski albümlerden fotoğrafları birara taratırsam, kendi çektiğimiz fotoğraflardan da burda paylaşmak isterim.

Nil Taşkın